Studia II stopnia może rozpocząć absolwent studiów I stopnia lub jednolitych studiów magisterskich, w szczególności kierunków z obszaru nauk o zdrowiu, nauk medycznych lub nauk społecznych, takich jak m.in.:

• zdrowie publiczne,
• pielęgniarstwo,
• położnictwo,
• ratownictwo medyczne,
• fizjoterapia,
• zdrowie środowiskowe,
• zarządzanie w ochronie zdrowia,
• inne kierunki pokrewne związane z ochroną zdrowia lub polityką społeczną.

Absolwenci innych kierunków zobowiązani są do odbycia odpłatnego KURSU WYRÓWNAWCZEGO realizowanego przed rozpoczęciem I semestru kształcenia na zasadach określonych we właściwym zarządzeniu kanclerza.

Koncepcja kształcenia na studiach drugiego stopnia na kierunku zdrowie publiczne zakłada przygotowanie specjalistów zdolnych do aktywnego uczestnictwa w procesach kształtowania i doskonalenia systemu ochrony zdrowia. Program studiów umożliwia zdobycie pogłębionej wiedzy z zakresu epidemiologii, zdrowia środowiskowego, polityki zdrowotnej, ekonomiki zdrowia oraz zarządzania w ochronie zdrowia. Jednocześnie studenci rozwijają umiejętności analizy danych zdrowotnych, identyfikowania determinant zdrowia populacji oraz projektowania i realizacji programów zdrowia publicznego. Kompetencje te umożliwiają absolwentom podejmowanie działań ukierunkowanych na poprawę stanu zdrowia populacji, zwiększanie efektywności funkcjonowania systemu ochrony zdrowia oraz wzmacnianie bezpieczeństwa zdrowotnego społeczeństwa. Tym samym kształcenie na kierunku zdrowie publiczne stanowi istotny element budowania potencjału kadrowego niezbędnego do realizacji współczesnych wyzwań zdrowotnych, zarówno w skali kraju, jak i regionu Mazowsza.

W ten sposób studia drugiego stopnia na kierunku zdrowie publiczne stanowią istotny element kształtowania profesjonalnych kadr zdolnych do podejmowania wyzwań współczesnego systemu ochrony zdrowia oraz realizacji strategicznych celów polityki zdrowotnej państwa, w tym poprawy zdrowia populacji, ograniczania nierówności zdrowotnych oraz zwiększania dostępności i jakości świadczeń zdrowotnych.

W szczególności studia mają na celu:

1. Pogłębienie interdyscyplinarnej wiedzy z zakresu zdrowia publicznego obejmującej zagadnienia epidemiologii, polityki zdrowotnej, promocji zdrowia, zarządzania w ochronie zdrowia, zdrowia środowiskowego, organizacji systemów ochrony zdrowia oraz uwarunkowań społecznych, ekonomicznych i środowiskowych wpływających na stan zdrowia populacji.
2. Rozwijanie zaawansowanych kompetencji analitycznych umożliwiających identyfikowanie
   i interpretowanie problemów zdrowotnych populacji, analizowanie danych epidemiologicznych
   i demograficznych, ocenę potrzeb zdrowotnych społeczeństwa oraz formułowanie rekomendacji dotyczących działań systemowych w obszarze zdrowia publicznego.
3. Przygotowanie absolwentów do projektowania, wdrażania i ewaluacji programów zdrowia publicznego, w tym programów profilaktycznych, edukacyjnych i promujących zdrowie, ukierunkowanych na ograniczanie czynników ryzyka chorób oraz poprawę stanu zdrowia populacji.
4. Kształtowanie kompetencji w zakresie zarządzania w systemie ochrony zdrowia, w tym zarządzania organizacjami ochrony zdrowia, planowania strategicznego, zarządzania zasobami ludzkimi, finansowymi i organizacyjnymi, a także wdrażania mechanizmów podnoszenia jakości
   i efektywności świadczeń zdrowotnych.
5. Przygotowanie absolwentów do współtworzenia i realizacji polityki zdrowotnej na poziomie lokalnym, regionalnym i krajowym poprzez rozwijanie umiejętności analizy uwarunkowań systemowych, oceny skutków regulacji oraz projektowania rozwiązań organizacyjnych
   i programowych w obszarze ochrony zdrowia.
6. Rozwijanie kompetencji w zakresie monitorowania i oceny stanu zdrowia populacji oraz identyfikowania zagrożeń zdrowotnych wynikających z czynników środowiskowych, społecznych
   i cywilizacyjnych, a także podejmowania działań ukierunkowanych na ich ograniczanie.
7. Przygotowanie absolwentów do prowadzenia badań naukowych w obszarze zdrowia publicznego oraz wykorzystywania wyników badań i danych naukowych w procesie podejmowania decyzji
   w ochronie zdrowia (evidence-based public health).
8. Kształtowanie umiejętności współpracy międzysektorowej pomiędzy instytucjami systemu ochrony zdrowia, administracją publiczną, instytucjami nadzoru sanitarnego, organizacjami społecznymi oraz podmiotami gospodarczymi wpływającymi na zdrowie populacji.
9. Rozwijanie kompetencji społecznych i przywódczych, w tym odpowiedzialności za podejmowane działania w obszarze zdrowia publicznego, umiejętności pracy zespołowej, komunikacji społecznej oraz budowania partnerstw instytucjonalnych na rzecz poprawy zdrowia społeczeństwa.
10. Przygotowanie absolwentów do funkcjonowania w warunkach dynamicznych zmian systemowych i cywilizacyjnych, w tym zmian demograficznych, epidemiologicznych i technologicznych wpływających na funkcjonowanie systemu ochrony zdrowia oraz potrzeby zdrowotne społeczeństwa.

W zależności od wybranej ścieżki kształcenia absolwent zdobywa specjalistyczne kompetencje zawodowe:

• Absolwent ścieżki kształcenia – Zarządzanie w ochronie zdrowia posiada pogłębione kompetencje w zakresie zarządzania organizacjami systemu ochrony zdrowia. Dysponuje wiedzą i umiejętnościami umożliwiającymi planowanie strategiczne i operacyjne w podmiotach leczniczych oraz instytucjach realizujących zadania w obszarze zdrowia publicznego. Potrafi analizować uwarunkowania ekonomiczne funkcjonowania systemu ochrony zdrowia, zarządzać zasobami finansowymi i ludzkimi, wdrażać rozwiązania organizacyjne zwiększające efektywność i jakość świadczeń zdrowotnych oraz koordynować realizację projektów zdrowotnych. Jest przygotowany do pełnienia funkcji kierowniczych i koordynacyjnych w instytucjach ochrony zdrowia oraz w jednostkach administracji publicznej odpowiedzialnych za planowanie i realizację polityki zdrowotnej.
• Absolwent ścieżki kształcenia – Promocja zdrowia z epidemiologią posiada pogłębione kompetencje w zakresie analizy stanu zdrowia populacji, identyfikowania zagrożeń zdrowotnych oraz projektowania i realizacji działań z zakresu profilaktyki chorób i promocji zdrowia. Potrafi analizować dane epidemiologiczne, prowadzić monitoring stanu zdrowia populacji oraz opracowywać programy zdrowotne ukierunkowane na ograniczanie czynników ryzyka chorób
  i wzmacnianie zachowań prozdrowotnych. Posiada również kompetencje w zakresie planowania
  i prowadzenia działań edukacyjnych oraz komunikacyjnych skierowanych do różnych grup społecznych, a także w zakresie oceny skuteczności realizowanych programów zdrowia publicznego.